• Details
  • Transcript
  • Quiz

آموزش زبان فارسی: درس سطح متوسط

 

 Persian learning

intermediate lesson

 

Grammar

Verbs

Present Stem, Group1

 

 

سَلام. «عَبّاسِ جاهِدجاه» هَستَم. وَ دَر این دَرس، دَرباره‌یِ «سِتاکِ حال» یا «بُنِ مُضارع» با شُما صُحبَت می‌کُنم. مِثال بَرایِ «سِتاکِ حال» اَز مَصدَرِ «دانِستَن». «سِتاکِ حالِ» مَصدَرِ دانِستَن «دان» می‌شه. اَز این سِتاکِ حال، به عُنوانِ مِثال، این فِعل‌ها ساخته می‌شَن: «می‌دانَم»، «می‌دانی»، «می‌دانَد»، «بِدانَم»، «بِدانی». یا این اِسم وَ صِفَت‌ها: «دانِش»، «دانِشگاه»، «دانِشکَده»، «دانِشجو» وَ «دانِشمَند». نُکته: بیشتَرِ مَصدَرهایِ فارسی باقاعِده هَستَند. وَ «سِتاکِ حالِ» اونا رو، به راحَتی می‌تَوان پِیدا کَرد. رَوِشِ پِیدا کَردَنِ «سِتاکِ حال». گُروه‌هایِ هَشتگانه‌یِ مَصدَرهایِ فارسی. بَرایِ پِیدا کَردَنِ سِتاکِ حال، هَمه‌یِ مَصدَرهایِ فارسی رو دَر هَشت گُروه قَرار می‌دَن. این هَشت گُروه بَر اَساسِ حُروفِ آخَر مَصدَرها تَشکیل شُدَن. دَر گُروهِ اَوَّل مَصدَرهایی قَرار دارَند که، با «دَن» تَموم می‌شَن. گُروهِ دُوُّم با «یدَن» تَمام می‌شَن. گُروهِ سِوُّم با «ادَن». وَ به هَمین تَرتیب تا گُروهِ هَشتُم. اِمروز دَرباره‌یِ گُروهِ اَوَّل با شُما صُحبَت می‌کُنَم. گُروهِ اَوَّل، مَصدَرهایی که با «دَن» تَمام می‌شَن. «خُوردَن»، «ماندَن»، «خواندَن»، «آوَردَن» و «شِمُردَن» مِثال‌هایی بَرایِ مَصدَرهایِ گُروهِ اَوَّله. رَوِشِ پیدا کَردَنِ «سِتاکِ حال»، دَر گُروهِ اَوَّل. بَرایِ به دَست آوَردَنِ سِتاکِ حال، «دَن» را اَز آخَر مَصدَر حَذف می‌کُنیم. مِثالِ اَوَّل. مَصدَرِ «خُوردَن». به آخَرِ مَصدَر نِگاه می‌کُنیم. می‌بینیم که با «دَن» تَموم شُده. پس اَگر «دَن» رو حَذف کُنیم، سِتاکِ حالِ «خُور» به دَست میاد. این سِتاکِ حال، دَر این کَلَمات اِستِفاده شُده: «می‌خُورَم»، «بِخَورَم»، «دارَم می‌خُورَم» «بِخُور»، «نَخُور». این‌ها فِعل‌هایی هَستنَد که، این سِتاکِ حال رو دارَند. «خُورِشت»، «خُوراک» دو اِسم هَستَند که با این سِتاکِ حال ساخته شُدَند. «پُرخُور»، «مُفت‌خُور» دو صفت هَستَند. که دَر اون‌ها این سِتاکِ حال دیده می‌شه. مِثالِ دُوُّم. مَصدَرِ «راندَن». نِگاه می‌کُنیم. با «دَن» تَمام شُده. پَس دَر گُروهِ اَوَّل قَرار داره. سِتاکِ حالِش می‌شه: «ران» که با حَذفِ «دَن» به دَست اومده. دَر این فِعل‌ها سِتاکِ حالِ «ران» رو می‌تونید بِبینید: «می‌رانَم»، «بِرانَم»، «دارَم می‌رانَم». «بِران»، «نَران». «رانَنده»، «رانَندِگی»، «قایِقران»، «هَوَسران»، «حُکمران» کَلَمه‌هایِ دیگه‌ای هَستَن، که اَز این سِتاکِ حال ساخته شُدند. مِثال‌هایِ دیگه‌ای بَرایِ گُروهِ اَوَّل: «آوَردَن» سِتاکِ حالِش می‌شه: «آوَر» «شِمُردَن» «شِمُر» «ماندَن» «مان» وَ دَر آخَر، «خواندَن» سِتاکِ حالِش می‌شه: «خوان» بایَد دِقَّت کُنیم که اگرچه، هَمه‌یِ فِعل‌هایِ گُروهِ اَوَّل با حَذف «دَن»، ستِاکِ حالِشون به دَست میاد اَمّا اِستِثنا هَم این گُروه داره. دَر این‌جا اٍستِثناهایِ گُروهِ اَوَّل رو می‌بینید. این مصدرها با حذف « دَن»، سِتاکِ حالِشون به دَست نمیاد. مَصدَرِ «آزُردَن» سِتاکِ حالِش، به جای «آزُر» می‌شه «آزار» «بُردَن» به جایِ «بُر» می‌شه: «بَر» «کَردَن» به جایِ «کَر» «کُن» «زَدَن» به جای «زَ» «زَن» «آمَدَن» سِتاکِ حالِش می‌شه «آ» دَر مُوردِ این سِتاکِ حال، وَ فِعل‌هایی که از اون ساخته می‌شه، مِثلِ: «می‌آیَم»، «بیایَم»، «بیا»، «نَیا» دَر دَرس‌هایِ بَعد بَرایِ شُما تُوضیح خواهَم داد. «شُدَن» سِتاکِ حالِش به جایِ «شُ» می‌شه، «شُو» یا «شَو». دو تا تَلَفُّظ داره. وَ دَر آخَر «مُردَن» به جایِ « مُر» سِتاکِ حالِش می‌شه. « میر» خُب به پایانِ این دَرس رِسیدیم. خیلی مَمنونَم که به این دَرس تَوَجُّه کَردید. خُدانِگَهدار تا جَلَسه‌یِ آیَنده وَ دَرسِ بَعد
login to question
1- ستاکِ حال اَز مَصدَرِ «پَروَردَن» چیست؟
2- ستاکِ حال اَز مَصدَرِ «چَرخاندَن» چیست؟
3- ستاکِ حال اَز مَصدَرِ «آزُردَن» چیست؟
4- ستاکِ حال اَز مَصدَرِ «زَدَن» چیست؟
5- ستاکِ حال اَز مَصدَرِ «آوَردَن» چیست؟

You must be logged in to post a comment. login
© Persian4you